Hart voor Den Haag: Tijdelijke opvang aan Saturnusstraat is symptoom van falend immigratiebeleid

Raadslid Rita Verdonk: “Den Haag vangt veel asielzoekers op, dit moet stoppen”

Hart voor Den Haag maakt zich ernstige zorgen over het voornemen van het college om het pand aan de Saturnusstraat 9 om te vormen tot een grootschalige opvanglocatie voor asielzoekers en dat voor een periode van maar liefst tien jaar. Deze aanvraag is in strijd met het huidige omgevingsplan en vraagt daarom om een buitenplanse omgevingsplanactiviteit (BOPA), waarover de gemeenteraad een bindend advies moet geven.

Het college ontving op 5 februari 2025 de vergunningsaanvraag voor de opvanglocatie, maar heeft wederom nagelaten om tijdig daadkrachtige maatregelen te nemen. “Het is al sinds de jaarwisseling bekend dat de opvang aan de Regulusweg wordt gesloten en dat er iets moest gebeuren. Maar in plaats van regie nemen, heeft het college volstaan met wat briefjes aan het Rijksvastgoedbedrijf. Nu moet de raad weer brandjes blussen,” aldus Rita Verdonk.

Structurele problemen 

Hart voor Den Haag benadrukt dat er grotere, strategische vragen zijn. Cijfers van het CBS tonen aan dat Den Haag relatief veel asielzoekers en hun gezinsleden opvangt ten opzichte van vergelijkbare gemeenten. Dit zet extra druk op de toch al oververhitte woningmarkt. “Waar moeten al deze mensen straks wonen? We kunnen onze eigen inwoners nauwelijks aan een woning helpen,” zegt Hart voor Den Haag.

Daarnaast blijkt uit landelijke cijfers dat een groot deel van de statushouders ook jaren na vestiging nog niet economisch zelfstandig is. Zo heeft 55 procent van de statushouders uit 2014 na negen jaar nog steeds geen betaald werk. Verdonk: “We moeten ons de vraag stellen: hoe lang kunnen we dit in Den Haag nog volhouden zonder dat onze stad eraan onderdoor gaat?”

Oproep aan het college

Hart voor Den Haag roept het college op om bij dit soort besluiten eindelijk het grotere plaatje mee te nemen: woningnood, integratieproblemen en draagvlak onder inwoners. Verdonk: “We willen weten of het college deze strategische gevolgen meeneemt in haar besluitvorming. Want zolang we alleen pleisters blijven plakken, komen we nooit tot een duurzame oplossing.”