Bouwen, bouwen, bouwen!

Den Haag zit muurvast. Terwijl duizenden Hagenaars wanhopig zoeken naar een betaalbare woning, verzuipt het stadhuis in zijn eigen ambtelijke stroop. Overleggen, commissies, inspraakrondes, bezwaartermijnen en als je denkt dat je er bent, komt er nog een of andere afdeling bij die er “ook nog een plasje over moet doen”.

Ambtenaren vergaderen, Hagenaars wachten

Projectontwikkelaars trekken inmiddels hun haren uit het hoofd. Mensen die willen bouwen, die investeren, banen creëren en woningen opleveren, worden door de gemeente behandeld als lastpakken. Terwijl zij juist de helden zouden moeten zijn in deze tijd van woningnood. Maar in Den Haag lijkt men liever kampioen vergaderen dan kampioen bouwen. En dat zie je terug in de cijfers.

Uit een recent onderzoek onder de grootste projectontwikkelaars van Nederland blijkt dat Den Haag met een zeer magere 5,3 bijna onderaan bungelt als het gaat om samenwerking met ontwikkelaars. Qua snelheid van procedures scoort onze stad een 3,3, een regelrechte afgang. Op slagkracht en het benutten van geitenpaadjes krijgt Den Haag een beschamende 4. De gemiddelde snotaap zou met zulke cijfers blijven zitten.

Falende Dienst Stedelijke Ontwikkeling

Deze slechte resultaten komen niet uit de lucht vallen. De Dienst Stedelijke Ontwikkeling (DSO) hapert al jaren. Er is een structureel tekort aan goed opgeleid personeel, dossiers blijven eindeloos liggen en ondernemers worden van het kastje naar de muur gestuurd.

Ik hoor het al jaren van bouwers en ontwikkelaars: Den Haag is geen makkelijke partner, maar een bijna onneembare muur van bureaucratie. En dat is funest voor de woningmarkt. Want als er één ding is dat we níet kunnen gebruiken in deze tijd, dan is het vertraging.

De DSO moet daarom radicaal op de schop. Meer en beter personeel, maar vooral: een compleet andere houding. Minder denken in wat er allemaal niet kan, en meer kijken naar wat er wél mogelijk is. Minder “nee, tenzij” en veel meer “ja, mits”.

Het probleem is het systeem

Het is pijnlijk om te zien dat andere steden in Nederland en Europa het wél kunnen. In bijvoorbeeld het Duitse Bremen – wat inwoneraantal betreft vrijwel exact even groot als Den Haag – krijg je binnen drie maanden toestemming om van een oude discotheek tachtig woningen te maken, zo hoor ik van ontwikkelaars. In drie maanden! Hier in Den Haag ben je drie jaar verder en dan heb je alleen nog maar een stapel rapporten en een lege bouwput.

Het probleem zit dus in het systeem. De Haagse bureaucratie is verlamd door voorzichtigheid en zelfbescherming. Iedereen wil eerst alles afvinken, niemand durft meer gewoon te doen. En ondertussen groeit de woningnood met de dag.

We moeten af van het idee dat de gemeente de baas is over de stad. De stad is van de Hagenaars. Van de doeners, de bouwers, de ondernemers die meters willen maken in plaats van formulieren invullen. Geef hen de ruimte. Laat Den Haag weer een stad zijn waar dingen gebeuren in plaats van worden besproken.

Het is tijd voor een totale cultuuromslag: een gemeente die helpt in plaats van hindert. Een gemeente die zegt: “We denken mee” in plaats van “Dat kan niet volgens paragraaf 4.3.1 van beleidsstuk 12B.”

Geen woorden maar daden

Den Haag kan het wél, als we het lef hebben om te kiezen voor actie in plaats van afwachten. Schep de voorwaarden, versnel de vergunningen en trek die ambtelijke lagen strak.

We hebben niet nog meer beleidsnota’s nodig. We hebben kranen nodig. Heipalen. Metselaars. Betonwagens.

Kortom: Minder praten. Meer doen. We moeten bouwen, bouwen, bouwen!

Richard de Mos, fractievoorzitter Hart voor Den Haag
Link naar artikel in Nieuw Rechts: https://nieuwrechts.nl/107543-bouwen-bouwen-bouwen-

#EnNuDeMos